IKAW NA MAALAM

Gamitin mo sa tama ang talino mong taglay

hindi sa kabuktutan maging sa kapalaluan

maaliwas na noo ay itaas ng may dangal

nang makamtan yaring pag-aasang tinatanaw.

Kabataa’y liwanag at pag-asa ng bukas

ang angking talino ay pagitawing lakas

dapat kang ikarangal ng lahing Pilipino

hindi maging salot, o isang bagamundo

O katalinuhan. Ikaw ay lumitaw

murang diwa puno sa isipan

pati na ang puso sa iyo’y naghihintay

bitbitin mo at dalhin layon ay tagumpay

Tinahak mong landas may giliw, may aliw

ng mga silahis ng Agham, maging sa sining

O mga kabataan humayo na’t lagutin

ang gapos ng kamangmangan sa iyong diwa’t damdamin

Hinangad mo ba ang koronang makinang?

Sa gitna ba ng dilim ay iyong matitigan?

Ang maalam mong kamay, may dakila bang alay?

Sa nagdurusa kong bayan kong minamahal

Ang karunungan bang taglay ay tila ba isang bagwis?

kagyat na pumaimbulong doon sa tuktok ng langit

upang paghanapin ang malalambing na tinig

ng mga batang paslit na ninakawan kahit ng sayang impit.

Ikaw, na ang salita ay lalong mairog

mabuladas na dila’y tila ba isang gamot

at mabisang lunas sa dusa’t himutok

ng buhay at pusong sakbibi ng lungkot.

Ikaw, na may utak ay makapangyarihan

matigas na perlas ay mabibigyang buhay

mapagbabago mo lipunang nagtampisaw

sa iyo’y makakamit kariwasaang inaasam

Ikaw, na may diwang inibig ng bayan

kumuyapit sa talino mo na hindi kayang mawindang

sa isang kaputol ng sakong pinunit at iginuhit

ang ganda’t makulay, isang marikit na langit

Humayo’t tuntunin at iyong papagningasin

ang alab ng isipan, talino ay gamitin

ngalan mo’y ipagsigawan dala ang isang layunin

maiahon ang lipunang lubong sa masasamang gawain.

Araw na dakila ng ligaya at saya

magsaya ka ngayon, bayan kong sinisinta

purihin ang taong sa iyo ay lumingap

binata ang hirap at nag-akay sa mabuting palad