SA BAYAN NG KABUYAO

Sa bayan ng Kabuyao, kabataan ko’y pinanday

Sa tikas at tindig kahit sa lakas di padadaig

Pagsinta sa babaing inalayan ng pag-ibig

Ay hinding hindi ako kanino man palulupig

Ng unang pumintig ang puso ko sa pagsinta

Trese anyos pa lamang, bata pang talaga

Winika nga ni Inay, ako’y may gatas pa

May tamis pa sa labi nangiti ako karaka

Sa bayan ng Kabuyaw unang nasilayan

Taglay na ganda mo, naakit ng tuluyan

Sa hinhin, sa yumi sa alindog nabighani

Mata ko’y napukaw at umibig ng tuluyan

Ang marupok at pagal na murang katawan

Pagod ay ‘di alintana kapag mukha’y nasilayan

Ibubulong ko sa hangin pagsinta ko’y pagbiyan

Nawa’y marinig mo itong aking panambitan

May aliw sa puso ang hampas ng hangin

Hatid, bango’t halimuyak, nang iniirog na giliw

Ang pagsintang tunay narito’t hatid ay aliw

Huwag aakalaing ako sa iyo’y magtataksil

Kung sakali man, pag-ibig ko’y di pagbigyan

Hayaang hatdan ka ng matatamis na pukaw

Mga ngiti ng pag-ibig saiyo lamang laan

Sapat ang ligaya sa puso ko ay Manahan

Kung sakali man, pag-big ko’y pagbigyan

Hindi ka magsisisi ika’y aking pagsisilbihan

Hahandugan ng pagsuyo, ligaya’t pagmamahal

Hanggang ang hininga ko’y bawiin ng Maykapal